Miał na koncie ponad 400 polskich filmów i seriali i około 60 niemieckich. Wybitne kreacje stworzył w filmach „Baza ludzi umarłych” Petelskiego, „Pociągu” Kawalerowicza , „Nóż w wodzie” Polańskiego. Aktorem został przez przypadek, a na jego losach zaważyły wydarzenia wojenne. Maturę zdał w tajnych kompletach, był w podchorążówce i amerykańskiej armii generała Pattona. Po wojnie nie chciał zostać w Polsce, ale kiedy trafił do gdyńskiego studia aktorskiego Iwo Galla, postanowił nie wyjeżdżać.
Na początku kariery był związany z Objazdowym Teatrem Komedii Muzyczne w Warszawie, potem z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, Teatrem Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy i łódzkim Teatrem Powszechnym. W Łodzi obchodził jubileusz 50-lecia pracy aktorskiej.

Przed laty, kiedy odszedł z teatru do filmu, nie krył swojego rozczarowania, a i wyznał szczerze, że zrobił to dla pieniędzy: „Pieniądze, jak mówią, nie dają szczęścia, ale są potrzebne. Trudno przecenić, żebym wyżył z emerytury. Nie chcę się żalić, ale te, które otrzymuję, nie wystarczą mi na zapłacenie comiesięcznych świadczeń…”

Leon Niemczyk znany był z burzliwego życia osobistego. Miał sześć żon. – „Będąc stale w rozjazdach, musiałem zrozumieć, że szczęście we dwoje, nie może trwać wiecznie. Miałem kilka rozwodów, ale za każdym razem one (to o żonach) zawsze na tym dobrze wychodziły, zwłaszcza finansowo”…

Zawsze dystansował się wobec środowiska aktorskiego, a mieszkanie w Łodzi uchroniło go przed warszawką, jej salonami i koteriami.

„Jestem warszawiakiem – mawiał – ale do Łodzi przyjechałem przed laty, bo była mekką aktorów. W miejscowej wytwórni filmowej powstawały dziesiątki filmów. Zresztą grałem dużo w niemieckich obrazach na Zachodzie i było mi bliżej o te 120 kilometrów do Berlina. Może to mnie uchroniło przed wciągnięciem w orbitę układów i układzików?”

Czy miał wokół siebie zawistników? – „Starałem się ich nie dostrzegać – odpowiadał – im człowiek starszy, tym mądrzejszy”.

Nie tolerował chamstwa i nielojalności. Na trzy lata przed śmiercią powiedział: – „Niektórzy w miarę upływu lat stają się coraz bardziej kategoryczni. Mnie to nie dotyczy, ja łagodnieję. Cieszę się, że nie tylko starsi, ale i młodsi widzowie jeszcze mnie rozpoznają. To oznacza, że jeszcze nie odchodzę w niebyt. Niektórzy mają wielkie oczekiwania – ciągle chcą być gwiazdami, nawet jeśli bledną i bledną. Mnie wystarczy, że jestem jeszcze płomykiem świecy”.

Ale i ten płomyk zgasł na zawsze. I nikt, i nic nie przywróci go do istnienia. Taki żal.
„Ta jak pięknie żył, tak pięknie odszedł – powiedział Jan Nowicki. Dla mnie odszedł ktoś bardzo szczególny”.

A ktoś z internatów napisał: „Odszedł wybitny człowiek z poczuciem humoru, ktoś nieprzeciętny. Bez niego nie będzie już tego samego kina polskiego”. I trudno się z tym nie zgodzić.

Autor artykułu: Janusz Świąder

W uroczystości wziął udział kandydat na prezydenta stolicy, Wojciech ierzejski, poseł Artur Zawisza, eurodeputowany Maciej Giertych, ksiądz prałat Henryk Jankowski oraz przedstawiciele samorządów. Odsłonięcie przyciągnęło, mimo przenikliwego zimna, około 60. warszawiaków. Niestety, nie obyło się bez incydentów. Doszło do przepychanek pomiędzy nieznaną grupą, a protestującymi przeciwko uhonorowaniu Dmowskiego członków Zielonych 2004. Partia opozycyjna straciła swoje transparenty, zaś jeden z jej działaczy został przewrócony na chodnik.

Autor artykułu:

Czy piątek, 13 października, przyniesie wszystkim pecha? Czy, zgodnie z tradycją, okaże się feralny? Zwolennicy pechowości trzynastki przytaczają wiele nieszczęsnych zajść, do których doszło takiego właśnie dnia.

Według tradycji, w pierwszy pechowy piątek, trzynastego, Ewa, do spółki z wężem, skusiła Adama, by skosztował zabronionego owocu. Potem historia miała dostarczyć wielu dowodów feralności tej daty. W XIX w. towarzystwo ubezpieczeniowe Lloyda nie chciało ubezpieczać statków, które wypływały w rejs w piątek, trzynastego dnia miesiąca.

W początkach ery komputeryzacji i niemowlęctwie internetu, twórcy wirusów komputerowych przejawiali wyjątkową słabość do „czarnej daty”. Z tego też powodu niektórzy użytkownicy komputerów woleli w piątki trzynastego nie uruchamiać komputerów.

Jednym z pierwszych wirusów aktywujących się w piątek, trzynastego był “Jerusalem”, znany również jako “Time”. W 1988 r., w piątek trzynastego, wirus ten zniszczył dane wielu przedsiębiorstw, zainfekował tysiące komputerów i szkodził przez dłuższy czas, bo w tamtym czasie programy antywirusowe nie były tak rozpowszechnione i skuteczne, jak dziś. W następnych latach, w piątki, trzynastego, dało o sobie znać jeszcze wiele innych wirusów.

W Polsce złą sławą cieszyła się sprawa otwarcia krypty Jagiellończyka. W 1973 r. zespół naukowców, za zgodą ówczesnego metropolity krakowskiego, Karola Wojtyły, otworzył na Wawelu grobowiec króla Kazimierza Jagiellończyka. Grobowiec otwarto w piątek, 13 kwietnia. Po roku zmarł pierwszy z naukowców, którzy otworzyli kryptę. W ciągu kolejnych 10 lat, spośród 32 osób, które badały szczątki Kazimierza Jagiellończyka, aż 16 zmarło nagłą śmiercią. Podobno jeden z ekspertów dostał zawału, gdy czyścił miecz wyjęty z królewskiego grobu.

Sprawą domniemanej klątwy Jagiellończyka zajęli się naukowcy, kryminolodzy i dziennikarze. Szeptano o klątwie królewskiej, takiej jak ta, która dotknęła brytyjskich archeologów – odkrywców grobowca faraona Tutenchamona. I oczywiście, wszystkiemu winna była beztroska polskich naukowców, którzy dobrali się do grobowca w feralny dzień: w piątek, trzynastego. W połowie lat 90. odkryto jednak, co mogło, racjonalnie rzecz biorąc, wywołać przedwczesną śmierć przynajmniej kilku z naukowców. Analizy próbek pobranych z kości i szat Kazimierza Jagiellończyka wykazały obecność grzyba kropidlaka złocistego. Jego mikroskopijne spory, wdychane wraz z powietrzem, mogą rozwijać się w ludzkim organizmie, a następnie wpłynąć na rozwój chorób skutkujących zawałem serca lub wylewem.

Czy więc to grzyb zabił naukowców, czy raczej pech, bo kryptę Jagiellończyka otwarto 13 w piątek?
- To nie przesąd – twierdzi David Warren, brytyjski biznesmen, który swego czasu ubezpieczył się na sumę 25 tys. funtów przeciw wypadkom, które mogłyby mu się przydarzyć w piątek, 13. – Jeśli ktoś dwukrotnie nieomal stracił życie w te feralne dni, a mówi się, że do trzech razy sztuka, dmucha na zimne. Nie uważam siebie za człowieka przesądnego, raczej za realistę.

Warren wie, co mówi. Najpierw, w piątek 13 października 1967 r., gdy leciał do Dublina, piorun trafił w samolot i unieruchomił jeden z silników. Niemal rok później, w piątek 13 września 1968 r., Warren znów wybrał się w podróż. Tym razem jechał samochodem i zapaliła się opona koła usytuowanego obok baku.
- Wyszedłem cało z tych opresji, ale wierzę, że do trzech razy sztuka – zapewniał Warren w wywiadach udzielanych prasie.

Piątek, 13 dzień miesiąca – bać się, czy śmiać z przesądu? A może robić swoje, ale na wszelki wypadek splunąć trzy razy przez lewe ramię, na szczęście? Otuchy dodać może fakt, że według ludzi wtajemniczonych, biegłych w sztukach ezoterycznych, to my sami nadajemy siłę sprawczą pechowi, który szczególnie objawia się w piątek, 13.

Autor artykułu: Tadeusz Oszubski

Autor artykułu:

Autor artykułu:

Do tej pory uczniowie istniejącej od 53 lat placówki oświatowej musieli korzystać z użyczanych im sal w innych szkołach oraz obiektów znajdującej się w pobliżu jednostki wojskowej (9 Brygady kawalerii Pancernej) i Miejskiego Ośrodka Sportu Zatoka.
Jeśli zamierzenia dyrekcji ogólniaka i starostwa powiatowego powiodą się, to już od nowego roku szkolnego ponad 500 uczniów LO będzie ćwiczyło we własnej sali.

Budowa sali rozpoczęła się we wrześniu ubiegłego roku.
- Cieszę się, ze sprawnego postępowania prac. Budynek rośnie w oczach – mówi Olgierd Falkowski, dyrektor LO. – Będzie to, moim zdaniem najnowocześniejsza sala gimnastyczna w Braniewie.
Budowa budynku mieszczącego salę gimnastyczną pozwoli też na stworzenie, od 1 września tego roku, dodatkowej klasy.
- W ubiegłych latach z powodu kłopotów lokalowych nie mogli.my przyjąć wszystkich chętnych – mówi dyrektor Falkowski.

Największą oświatową inwestycję w powiecie braniewskim (całkowity koszt budowy sali ma wynieść ok. 3 mln. zł) finansuje starostwo.
- Uznaliśmy, że nie można dłużej zwlekać z budową sali gimnastycznej – mówi Dariusz Lis, naczelnik wydziału oświaty. – Tę sprawę należało załatwić już dawno, jednak dotychczas nie było na to pieniędzy.

Według projektu w obiekcie znajdować się będzie pełnowymiarowe boisko z szatniami i prysznicami. Ponadto w dwupiętrowym budynku mieścić się będą 3 sale dydaktyczne (pracownie komputerowe i multimedialne). Nowy obiekt będzie przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Znajdą się w nim specjalne podjazdy, a także sala do ćwiczeń rehabilitacyjnych.

Autor artykułu: Agnieszka Staniszewska

Jednak już niedługo, zamiast 16 zł, kierowca będzie musiał wyjąć w takiej sytuacji z portfela 50 zł. W najbliższy czwartek radni zmienią pod tym kątem dotychczas obowiązującą uchwałę ,w sprawie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w Elblągu”.

- Konieczność wprowadzenia tej zmiany wiąże się z nowymi uregulowaniami ustawowymi – wyjaśnia Anna Kulik, naczelnik Wydziału Inżynierii Miasta. – Ustawa o transporcie drogowym stwierdza, że za nieuiszczenie opłat za parkowanie pojazdów pobiera się kary pieniężne. Ich wysokość określa załącznik do ustawy.

Gospodarz płatnych parkingów odprowadza do kasy miasta 30 proc. swoich wpływów, na które składają się zwykłe opłaty za postój i opłaty podwyższone. Średnio w miesiącu miasto uzyskuje z tego tytułu 7 tys. zł.

Autor artykułu: gog

Mieszkańcy mogą zgłaszać się do siedziby stowarzyszenia przy ulicy Związku Jaszczurczego 17 w każdy poniedziałek i czwartek w godzinach od 15.30 do 17.

- Po wypełnieniu deklaracji i wpisaniu się do Księgi Mieszkańców każdy otrzyma plakietkę z logo stowarzyszenia – wyjaśnia Tamara Ostaszewska – Pluta, prezes organizacji. – Symboliczna składka wynosi 1 zł miesięcznie.
Nad stanowiskiem w tej sprawie pracował także jeden z zespołów Elbląskiego Forum Samorządowego.

Po tym spotkaniu forum 25 marca, pojawił się projekt uchwały Rady Miejskiej dotyczący wznowienia procedury mającej na celu ponowienie wniosku w sprawie zmiany przynależności administracyjnej Elbląga.

- Wniosek w tej sprawie złożony przez władze miejskie w grudniu 1999 roku nie został uwzględniony przez władze centralne – wyjaśnia Andrzej Kempiński, przewodniczący komisji nadzwyczajnej ds. przyłączenia Elbląga do województwa pomorskiego.

- Komisja ponownie rozważyła argumenty przemawiające za zmianą przynależności administracyjnej miasta. W oparciu o analizę wzbogaconą wynikami prac forum wystąpimy do rady z inicjatywą uchwałodawczą w sprawie wznowienia procedury, której celem jest ponowienie wniosku dotyczącego zmiany granic.

Decyzję w tej sprawie radni podejmą na najbliższej sesji.

Autor artykułu: Agata Załuska

- Na odpowiedź z ministerstwa trzeba będzie poczekać, a inwestycja jest dość pilna – mówi Czesław Haraburda, kierownik wydziału techniczno-inwestycyjnego w Urzędzie Miasta. – Trwają rozmowy nad sposobem i źródłem finansowania budowy nowej kładki. W poniedziałek, 8 kwietnia ma zapaść ostateczna decyzja władz samorządowych.

Tymczasem stary most, zniszczony przez styczniową “wielką wodę”, jest zamknięty.
- Po wyłączeniu go z ruchu pod koniec stycznia postawiono stalowe ogrodzenie uniemożliwiające przejście. Przed mostkiem ustawiono znaki zakazu ruchu pieszego – mówi Haraburda. – Barykada niestety wytrzymała 2 miesiące. Wandale zdemolowali ogrodzenie i powykrzywiali znaki.
Mieszkańcy nie zważając uwagi na niebezpieczeństwo korzystają z przejścia, gdyż stanowi ono najkrótszą drogę dla pieszych idących z ul. Kościuszki w stronę szpitala lub działek.

Autor artykułu: key

- Lubię się uczyć, bo wiedza ułatwia życie – wyznaje Milena. – Na przykład ucząc się do olimpiady mogłam dowiedzieć się jakie każdy z nas ma prawa. A to przecież bardzo przydatne.
Milena w wolnych chwilach lubi czytać książki i słuchać muzyki. W przyszłości chciałaby studiować stosunki międzynarodowe lub politologię. Do olimpiady przygotowywała się pod czujnym okiem Elżbiety Paprockiej, nauczycielki historii.

- Milena to bardzo inteligentna i zdolna dziewczyna – chwali swoją podopieczną nauczycielka.
W kwietniu Milena weźmie udział w ogólnopolskiej olimpiadzie o prawach człowieka, która odbędzie się w Toruniu.

Autor artykułu: mapi